„Chcąc zwrócić się do żołnierza znajdującego się w obecności przełożonego lub starszego należy prosić tego przełożonego lub starszego o pozwolenie, np. „Obywatelu poruczniku, proszę o pozwolenie zwrócenia się do obywatela plutonowego Grzesiaka".
Jeżeli na pytanie przełożonego lub starszego trzeba odpowiedzieć twierdząco, żołnierz odpowiada „Tak jest, obywatelu poruczniku" lub „Zrozumiałem, obywatelu poruczniku", jeżeli natomiast trzeba odpowiedzieć przecząco żołnierz odpowiada „Nie, obywatelu poruczniku" lub „Nie wiem, obywatelu poruczniku".
Żołnierz wzywany do przełożonego lub starszego podchodzi, staje trzy kroki przed nim, jeżeli ma nakrycie głowy salutuje i melduje się, np. „Obywatelu poruczniku, szeregowy Kowalski melduje się na rozkaz".
Żołnierz znajdujący się w obecności przełożonego lub starszego powinien przestrzegać zasad żołnierskiego zachowania się. Bez ich zgody nie wolno mu siadać, palić, jeść itp. Przy mijaniu się w wąskich przejściach (korytarze, schody itp.) żołnierz powinien ustępować miejsca przełożonym i starszym przez zatrzymanie się i przyjęcie postawy zasadniczej frontem do przechodzącego.
Doniosłe znaczenie ma praktyczne opanowanie czynności z musztry pojedynczego żołnierza (postawa zasadnicza i swobodna, oddawanie honorów, wykonywanie zwrotów, marsz krokiem zwykłym, równym i defiladowym, chwyty bronią itp.). Czynności te przyczyniają się do rozwoju fizycznego żołnierza, wyrobienia wzorowej postawy i nienagannej prezencji oraz kształtują obowiązkowość, zdecydowanie, energię, wytrwałość i systematyczność. Niektóre czynności z musztry mają praktyczne zastosowanie w szkole oraz w służbie obrony cywilnej. Uczniowie poznają je i opanowują w ramach przysposobienia obronnego. Są to umiejętności manualne, które podobnie jak sprawność fizyczną można opanować wyłącznie drogą praktycznych ćwiczeń.“(2)